بايد سنگ باشي. كارمنداي بانك رو ديدي چطوري كار مي كنن سرشون كه شلوغه؟ وقتي كه دارن پول مي شمرن و حساب كتاب كه مي كنن خودت رو بكشي سرشون رو هم بالا نمي كنن. نه مثل تو. خوبه خودم ديدم. وقتي كاري دستته تا تمومش نكردي سرت رو بالا نمي كني. اينجا ايرانه. هرچي بيشتر كار كني مثل خر بارت مي كنن. خودت رو بزن به كري. انگار نمي شنوي. تمركز كن روي همون يه كار. چه سيد باشه چه گنده ترش حاج كرم و چه آشغالهائي مثل همين پسره. يه ديوار دور خودت بكش نذار ازش رد بشن. خودت بهشون رو دادي. خدا رحمتش كنه خاله جان رو. مي دوني تو شهرداري چطوري كار مي كرد؟ چند ساله مرده؟ سه ... چهار ساله كه مرده. هنوزم بهش مي گن خانم. تو شهرداري فقط به يكي مي گفتن خانم. خانم مي گفتن يا خانم كمالي. حالام كه مرده بازم اون هيبتش هست. همين پريروز كه رفته بودم پول سهامش رو از شهرداري بگيرم كارمند شهرداري به همكارش مي گفت سهام خانم رو هم بذار اجرا. آدم بايد اين جوري باشه. محكم. مي بيني چطور از تو گور هم فرمان مي ده؟! چرا تو هم هستي. كار كه نمي كني. خرحمالي مي كني. خيال مي كني آدم به كارگر جماعت رو بده باهاشون عادلانه رفتار كرده. خيال ورت داشته كه اينا آدمن؟ مگه حمّال توي بازارچه يادت نيست؟ هموني كه داشت در تيمچه رو قفل مي كرد ديگه. اگه از همون اول مي گفتيم حمّال در و باز كن ما بريم، باز مي كرد. اينا چه مي دونن آقا چيه؟ وقتي بهشون مي گي آقا، خيال برشون مي داره. آقائي هم كه بلد نيستن. اينا رو بايد تو سرشون زد. گل نراقي يادت نره. تازه منتقلمون كرده بودن بخش زندانياي عادي. يه روز حرف آقاي شجاعي شد، گفت عجب آدمي بود. عجب آقايي بود. من خودم هم تعريف آقاي شجاعي رو زياد شنيده بودم از بچه هاي خودمون اما نديده بودمش. از اخلاق و رفتارش كه پرسيدم گل نراقي برگشت گفت: نمي دوني چه آقايي بود... هميشه تو خودش ... غرق خودش ... نشنيده بوديم سلام كسي رم جواب بده. اينا همينن. يادت باشه هيچوقت بهشون نگو شما. بزن تو سرشون. جاي جواب سلام سرتو تكون بده. تحقيرشون نمي كني كه. فقط داري اندازه شون رو بهشون مي فهموني. براي خودشون هم بهتره. بدعادت نمي شن. اين پسره رو هم تو همين اندازه نيگر دار. ديگه نذار يه قدم بهت نزديك بشه. فردا اومدي گفتي برام عكساي آنچناني آورده خودم مي زنم تو گوشت. فكر مي كني شوخي مي كنم؟ ابداً.... اگه اون پررو شده تقصير خودته. سنگ باش. به تو چه مي خواد وام بگيره، دنبال ضامن مي گرده، بهش دختر نمي دن.... خيله خوب نمي دادن. تو ديگه سي سالته. بچه كه نيستي. بايد تا حالا فهميده باشي اگه رحم كني، به روزي مي افتي كه محتاج رحم ديگرون مي شي ... گوش كن، من كه بچه نيستم. لازم نكرده، نه براش دلسوزي كن نه روشو كم كن.... معلومه بخاطر اينكه زني... اونم يه لات بي سروپا.... كه چي بشه؟ خيال كردي اون چيزي ازش كم مي شه؟ مثل اين مي مونه كه به جنده بگي جنده. اون كه چيزي ازش كم نمي شه اما اگه همون جندهه برگرده نامربوط بگه تو كوچيك مي شي. جنده، جنده اس. اما اگه دهنش رو باز كرد يه كلفت بارت كرد تا كجات مي سوزه.... كه چي؟ مسابقه با لات برنده نداره اينو تو گوشت فرو كن... معلومه... بايد همون جا پياده مي شدي... اشتباهت اينجاست كه باهاش دهن به دهن شدي.... يعني من و تو، توي يه سطح وايساديم.... هيچوقت با لات جماعت مسابقه نذار...
-------
سلام.... چطوري؟.... چه عجب يادي از ما كردي؟.... نه نه خواهش مي كنم فعلا كه سرم شلوغ نيست. اي بد نيستيم . مي گذره... شما چطورين؟ ... به خدا خيلي دلم براتون تنگ شده.... نه بابا ... شيفت چيه دختر هشت ...نه.... شب عيد، شده تا نصف شب مونديم... ديگه چه خبر؟... نه خواهش مي كنم بگو.. چقدر تعارف مي كني... خب؟... تو همون كارخونه هستي ديگه... اوهوم .. . پارسال كه راضي بودي...هووم... آره بابا من خودم ده ساله تمومه با اينا درگيرم... خب ... چيكارش داشتي دختر.... هاهاها... خب..... مي فهمم... نه بابا؟ راستش رو بگو ببينم ... كاريت كه نكرد؟ .... والله من باشم سعي مي كنم كنتاكتي پيش نياد... مي دونم ... خب ببين مثلاً همين راننده سرويس ما هم گاهي سربسرم مي ذاره... نه ....البته نه اونجوري .. مثلاً مي گه فردا برت نمي دارم... مي خواي چي بگم منم مي خندم مي گم آقا غلام هر جور راحتي... نه بابا، با اينا كه نمي شه يكي به دو كرد.... ببين من كه اين آدم رو نمي شناسم... درسته، اما هر كي يه قلقي داره... سعي كن قلقش رو پيدا كني... چطوري بگم آخه... اين ديگه كار خودته... مثلاً همين كه زدي تو گوشش.... پرروتر نشده؟ خب چي بگم آدما فرق مي كنن... هاهاها ... خب اونام آدمن ديگه... ببين مثلاً بعضيارو مي شه با زبون خوش نرمشون كرد... درسته اما خب اونقدرام نبايد خوش باشه كه دلشونو بزنه... هاهاها... آره ... بعضياشونم بايد بهشون رو ندي... پررو مي شن... من جاي تو بودم همون جا پياده مي شدم... هيچي هم نمي گفتم نه به رئيسم نه اوناي ديگه.... نبايد بذاري زياد از ته و توي كارات سردربيارن...دردسر مي شن برات... چه كمكي، بدتر دست و پاگيرت مي شن... زمونه طوريه كه همه به فكر خودشون هستن... تو خودت جاي همكارت، چيكار مي كردي؟.... خب... خب... به نظر من كه ... اي بابا.... آقا محمود چيكار مي كني...هاهاها... دارم حرف مي زنم آخه... همكارم بود.... دعوا چرا... متوجه نبود دارم حرف مي زنم... به نظرم تو مسائل رو زيادي گنده اش مي كني.... قبول دارم... شايد يه توقعاتي داشته ازت ... عروسي كرده باشه، اين كه دليل نمي شه.... سعي كن كاملاً عادي رفتار بكني... اونم آدمه بيچاره... هاهاها.... خيله خب بخاطر خودت ... ببين بيشتر آدما با زبون خوش نرم مي شن... استراتژي خود من اينه... كارگر جماعت، بيچاره اس... من كه همچين رفتاري نمي كنم باهاشون... نه، اتفاقاً شده تا دم در اتاقم بدرقه شون كردم... از تو انتظار نداشتم اين حرفا رو بزني... مي فهمم حالا عصباني هستي... اما درست فكر كن ببين از دست كدومشون بايد عصباني باشي... يه كارگر بيچاره ... درسته، قبول دارم... اما همين كارگر با ماهي دويست تومن زندگيش رو مي گذرونه ... اوني كه پول مملكت رو به جيب مي زنه... نه گوش كن... معلومه كه بافرهنگ و با ادب و موقعيت شناس و دست و دلباز مي شه... مگه تو خودت آشنا نداشتي رفتي اونجا... خب منظورم روشنه عزيزم... همين كه مي گي راننده آشناي مدير كلّه.... ببين من بايد برم ... يه روز زنگ مي زنم قرار بذاريم... چه روزي؟ جمعه؟ باشه خوبه... اين جمعه نشد هفته بعد... اوكي؟
-------
من كه فكر مي كردم اين قضيه تموم شده رفته پي كارش... علي جون تمومش كن بره اين ماجرا رو... شما هم اين قدر گنده اش نكنين... آسمون كه به زمين نيومده... بذارين به درد خودمون برسيم....بد كرديم تو بلبشوي اين مملكت نون رسونديم به جوونائي مثل شما؟.... مي خوام مثل يه خونواده با هم كار كنيم... جوري نباشه صبح كه از خواب بيدار مي شين بگين واي بازم بايد برم سر كار.... بهتره وارد جزئيات نشين خانم... علي جون تو پا شو برو دنبال كارات.... شمام تمومش كنين بره....
-----
شيطونه مي گه دم قره رسول رو ببينيم روي اين پسره رو كم بكنه.... چي مي گي عادل؟ نترسين بابا نمي كشتش ... قتل كه به اين راحتيا نيست.... فوقش يه خط مي اندازه روي صورتش، همون بسشه... تو قبول بكني بقيه اش مثل آب خوردنه... نگران خرجش نباشين... كنار ميام باهاش.... از اولش هم نبايد دست مي زدي بهش... همون جا تو ماشين زنگ مي زدي به صدوده مي گفتي اين مرتيكه مزاحمم شده... به درك ... كارش از خودش مهمتره مگه؟.... با مدير آموزشگاه صحبت مي كنم از همين فردا بياي تدريس كني... سابقه تدريس هم كه داري....نه، بيمه نمي كنن ... مي تونين خودتون بيمه رو بدين تا وقتي فوق ليسانست جور شد ...
-----
چه خبرته اين قدر مي خوابي... خواب كه چه عرض كنم ... مرگه انگار... آدم هم اين قدر مي خوابه مگه... چند ماه پيش كه درس نمي خوندي اين قدر نمي خوابيدي....خيله خب بابا جمعش كن اين بساط رو... فوق ليسانس پيشكشت...من گفتم، غلط كردم... من هيچي ... به خونه ات برس... زندگي كن ... از زندگيت لذت ببر ... چي مي خواي مگه... چته آخه...خوشي زده زير دلت؟... مي خواي برگردي سر صنار يه شي معلمي؟ ....منظورم روشنه... دلت رو به وعده وعيدهاي بهزاد خوش كردي ديگه... هيئت علمي!... از قديم گفتن: يتيمه واواي دييَن چوخ اولار، چورَه وِرَن اولماز[1].... مي دوني لشكر بيكارها يعني چي؟... تصورش رو بكن چن هزار نفر اون بيرون منتظرن جاي تو رو بگيرن!.... شايد تو هم زير سرت بلند شده... من چي مي گم؟ ... آدم هر روز يه حرف تازه مي شنوه... بهزاد اومده بود... سر شب... مي گفت يكي رو پيدا كرده روي اين پسره رو كم كنه... نترس خون و خونريزي در كار نيست... يه مهران خوشگله هست... آدرس خونه شون رو خواسته... اي بابا دزدي چيه... گفته يه جوري زنش رو از راه به در مي كنه كه پسره نفهمه از كجا خورده.....
تبريز/ تير 87
